Rubber ducking

Mensen ontmoeten is een van de leukste dingen die ik nu als ZP-er mag doen. Op weg naar een afspraak zeg ik al tegen mezelf “Ik bof!”. Het is leuk om ideeën te delen en ze gaande het gesprek te toetsen.
Ideeen komen en gaan, ik heb inmiddels geleerd ze te verzamelen in een Moleskine boekje. Ja, dat is er zo eentje die mensen meedragen die zichzelf interessant vinden. Heerlijk boekje dus. En dan komt er een moment dat je een idee zo goed als tot een concept hebt verwerkt. Zo goed als. Want je gevoel zegt nog iets maar je kunt het niet plaatsen. Wat doe je dan?

Dan lucht je je hart bij iemand die je in vertrouwen kunt nemen, die luistert en je steun biedt.
Je praat met je Rubber Ducky.

Stap voor stap loop je door het concept heen. Je begint bij het begin en vertelt ieder detail alsof de eend het voor het eerst hoort. Doordat de eend geen aanvullingen doet op je verhaal en geen vooronderstellingen heeft zijn de woorden daadwerkelijk de jouwe. Let goed op jezelf en stel je achteraf de volgende vragen;
- Wanneer kwam ik slecht uit mijn woorden?
- Met welk onderdeel had ik moeite?
- Kan ik met minder woorden hetzelfde uitleggen?

Mijn ervaring is dat je met deze oefening de pijnpunten in je concept boven water krijgt.
En je verhaal wordt sterker en krachtiger doordat je het een keer geoefend hebt.

Tijdens het schrijven van dit stukje kreeg ik ideeen over hoe deze methode verder uitgewerkt kan worden. Dit moet ik eerst even checken bij iemand.

PS,
Welke eend zou jij kiezen?

–
ik Bof helpt bij het betrekken van collega’s, klanten en netwerk door middel van spellen en workshops.